Get Adobe Flash player

GeertBladerend door de ‘interviews’ op deze site kwam ik erachter dat de mededelingen
van de ‘Wings for life’-teamleden enigszins gedateerd raken. Tijd voor een ‘refresher’ dus.

Hoewel er intussen niet zo heel veel is veranderd: ik heet nog steeds Geert, ben weliswaar wat ouder geworden
(maar daar zie je bijna niks van) en werk nog steeds op de Staf CLSK als redacteur van de Veilig Vliegen
en één keer per week geef ik nog instructie op de F-16 simulator.

 

Maar intussen zijn we wel twee Roparunnen verder.
Na de mijn eerste keer in 2008 als fietser, doe ik dit jaar voor de derde keer mee als loper.
Eerlijk gezegd denk ik iedere keer weer tijdens het lopen: “Dit is echt de laatste keer...”
Maar als we dan met z’n allen op de Coolsingel over de finish gaan, is die gedachte al een beetje bijgesteld.
Dan denk ik nog: “Waarschijnlijk was dit de laatste keer...”
Eenmaal thuis als de benen weer normaal kunnen bewegen is de gedachte alweer 180 graden gedraaid: “Volgend jaar weer!”.
De Roparun werkt namelijk uitmate verslavend. Ik heb geluk dat ik mee mag doen als loper.
Hierdoor maak je alles mee van dichtbij. Je beleeft de Roparun dus erg intens.
Al die mensen langs de route die je aanmoedigen, vaak van ’s morgens vroeg tot diep in de nacht.

Je voelt je zowaar een held!
En dat gevoel helpt je ook door de moeilijke momenten.
Je vergeet even de pijn in de benen, het tekort aan slaap en de gedachte dat je nog ‘zo lang’ moet.
Maar gelukkig is er nog het team dat je ondersteunt.
Allereerst zijn er de fietsers (waar ik heel veel respect voor heb) die vrolijk op je in praten, terwijl ze het zelf vaak ook moeilijk hebben.
Ook de rest van het team is bezig met het jou naar de zin maken: de masseurs (alhoewel ik er sommige ervan verdenk plezier te hebben in het pijn doen...),
de mensen die voor het eten zorgen, de chauffeurs en navigators en natuurlijk de teamleiding.
Allemaal zijn ze bezig met het neerzetten van een teamprestatie. Toch zijn het vaak de lopers die alle aandacht krijgen.

In mijn ogen niet helemaal terecht dus maar het zegt wel iets over de sfeer tijdens de Roparun.
Iedereen is bezig en iedereen is belangrijk.
Dit geldt niet alleen voor de Raparun zelf maar ook voor de voorbereiding.
Want laten we eerlijk zijn: het lopen is belangrijk maar geld binnenhalen is nog veel belangrijker. En ook dat doe je met z’n allen.
Deze teamprestatie is uiteindelijk waar het om draait bij de Roparun.
Geld voor de mensen die misschien niet meer in staat zijn om te lopen, laat staan hardlopen.
En het waarschijnlijk ook wel nooit meer zullen kunnen...

 

Geert

Twitter

Facebook Wings For Life

Facebook Roparun

Facebook Koninklijke Luchtmacht



Wings For Life (C) 2015